امروز از خبرگزاری امید با بنده تماس گرفته شد و مصاحبه‌ای با موضوع بیمه برای هنرمندان انجام شد. ابن گفتگو با جرح و تعدیل فراوان ـ که اصولن دور از انتظار هم نیست! ـ روی سایت این خبرگزاری قرار گرفته که می‌توانید از این‌جا بخوانیدش.
هرچند تغییراتی که با سلیقه‌ی مصاحبه‌گر صورت گرفته خیلی اساسی و قابل اعتراض نیست ولی یادآوری چند نکته می‌تواند به روشن‌تر شدن اصل سخن کمک کند:
در کشور ما که تئاتر رسمی و بدنه تنها از کانال نظارت و حمایت دولتی تولید می‌شود و زمینه برای شکل‌گیری تئاتر خصوصی ـ جز چند نمونه‌ی انگشت شمار که عمومن تنها به اجرای نمایش‌های سرگرم کننده‌ی فاقد استانداردهای کیفی می‌پردازند ـ فراهم نیست؛ تقویت نهادهای صنفی و مستقل می‌تواند راهی برای اعاده‌ی حقوق هنرمندان و مجاب کردن دستگاه‌های سیاست‌گزاری به بازنگری در شکل حمایت از جمعیت هنرمندان تئاتر باشد.
این حرکت به سوی احقاق حق با توجه به وضع موجود باید با هم‌بستگی و آرام آرام صورت بگیرد. مهم‌ترین وظیفه‌یی که نهادهای صنفی باید به عهده بگیرند تبیین نقش و کارکرد هنرمند و بازنگری در معیار ارزش‌یابی اوست؛ تببین این که نمی‌توان هنرمند را هم‌چون کارمند یا کارگر با میزان فعالیت قابل مشاهده‌اش سنجید بل‌که باید پذیرفت که کار اصلی هنرمند در تنهایی‌ش و مواقعی‌ست که دیده نمی‌شود و از این رو هم‌واره نادیده انگاشته می‌شود.
افزایش سالن‌ها و فضای کار بیش‌تر، امکان تشکیل تئاتر خصوصی، حمایت دولتی به عنوان عامل پشتیبان با روی‌کردی فرهنگی و نه اقتصادی، به کارگیری دانش‌آموختگان و صاحبان تجربه و در نهایت برنامه‌ریزی و سیاست‌گزاری هوش‌مندانه راهی‌ست که در درازای آن می‌توان افق امنیت و رفاه شغلی را در این عرصه پدیدار کرد؛ راهی که بدون هم‌بستگی و خواست مشترک اهالی تئاتر هرگز هم‌وار نخواهد شد.

    ۲ دیدگاه

  1. هانا
    ۱۳ بهمن ۸۷ - ۱۱:۳۹ ب.ظ - #

    توی این مطلب که خیلی کوبنده همه چیز رو گفتی .حیف که کامل چاپ نشده.

  2. نیلوفر
    ۱۵ بهمن ۸۷ - ۱۱:۳۹ ب.ظ - #

    سلام
    ۱: خیلی خوب گفتی ولی چرا جرح و تعدیل؟ مگه غیر از واقعیت چیزی گفتی؟ خوب البته حرف حق همیشه تلخه…
    ۲: اگه پیغامی داشتی offline نذار… تازگیها مسنجرم رو دیر به دیر نگاه می کنم…
    ۳: بابت دزدیده شدن ضبط ماشین و خسارت وارده خیلی ناراحت شدم… فدای سرت ولی بیشتر مواظب باش…

فرستادن ديدگاه